ဆံပင္နီက်င္က်င္တို႔က အုန္းဆီနဲ႔ ရက္ရွည္လမ်ားေဝးေနၾကရသည္႔ပာန္။
ေနတဲ႔ ဆံႏြယ္မွ်င္အၾကား ႏြမ္းလ်လ်အျပံဳးတစ္ခ်ိဳ႕က အတင္းပာန္လုပ္ထားသည္႔နွယ္။
ပူေလာင္ျပင္းပ်စြာ ကြင္းေခါင္ေခါင္အတြက္ ေနေရာင္ပူတို႔ကလည္း အိပ္သြန္ဖါေမွာက္။
ေခြ်းစီးေၾကာင္းတို႔က သနပ္ျပင္ဘဲၾကားကို ခုပ္ထြင္သြားသည္႔ လယ္ထြန္စက္သို႔ အလား။
သူတို႔ေလးေတြရဲ႕မ်က္ဝန္းတို႔မွာ
အိကနဲ ညြတ္ေခြသြားသည္႔ ဝါးၾကမ္းခင္းေလးကို ကြ်န္ေတာ္ ေနာက္တစ္လွမ္း မလွမ္းဝံ႔ခဲ႔
ေတာ႔ပါ။ျပဴးေၾကာင္ေၾကာင္ ဒုတိယတန္းအသိေလးနဲ႔ ညဏ္မွီသေလာက္လွမ္းၾကည္႔ေနရွာတဲ႔
မ်က္ဝန္းအစံုတို႔ကို ကြ်န္ေတာ္လိပ္ျပာမလံုစြာေတာင္း
ေတြကအမ်ားၾကီးကြ၊ဘုန္းၾကီးရဲ႕အေ
အလိုက္သင္႔ျပန္ေလ်ာက္လိုက္မိတယ္
အရိပ္ခိုေနတဲ႔ကေလးေတြက သူငယ္တန္းနဲ႔၊တတိယတန္းကေလးေတြ၊
ထားတာက ေလးတန္းကေလးေတြေလ”ဘုန္းၾကီးညႊန္
အခက္ခဲေၾကာင္႔ ေက်ာင္းေဘးအဖီေလးထဲ ျပြတ္သိပ္တိုးၾကပ္စြာေရာက္ရွိသြ
ေတြပါ။ကြ်န္ေတာ္တို႔အဖြဲ႔မေရာက္
ဂ်ာနယ္အခ်ိဳ႕ကိုင္ေဆာင္ရင္း ဘယ္႔္အတြက္ေၾကာင္႔ေနပူစပ္ခါးထဲ ရပ္ေစာင္႔ေနရသည္ကုိေဝခြဲ
မရသည္႔ ပာန္အတိနဲ႔။ညစ္ထပ္ထပ္ေက်ာင္းဝတ္
လည္း ဒုနဲ႔ေဒး။ဒါ ရန္ကုန္ပါလို႔ က်ိန္တြယ္ျပီးျပလိုက္ခ်င္တယ္။
ရန္ကုန္လယ္ကြင္းျပင္ကသီးျခားကမာ
“ေရာက္စကမ်ားဆိုရင္ တကယ္႔ကိုလြင္တီးေခါင္ေခါင္၊လယ္
ေတာင္စဥ္းစားမိေသးတာ”စကားကုိ
ေနာက္ ကေလးေတြကို ပီတိမ်က္လံုးေတြနဲ႔ ေဝ႔ဝဲၾကည္႔ေနရင္းက မ်က္ဝန္းတို႔သည္
ပာိုးအေဝးဆီသို႔ ေငးရီလ်က္…“ဆဲသံ၊ဆိုသံ စီကနဲရန္ျဖစ္သံေတြနဲ႔ ရပ္ကြက္ဆိုေတာ႔
ေရာက္စက ဘာလုပ္လို႔ဘာကိုင္ရမွန္းကိုမသိ
ဝန္းက်င္ေလးအတြက္ေေသာက္သံုးေ
ခုလိုေႏြဦးေပါက္လာရင္ အခက္ခဲျဖစ္မွွန္းသိေတာ႔ စက္ေရတြင္း နွစ္တြင္းတူးျပီး ေရဒါနအလွဴအရင္ စလုပ္ျဖစ္တယ္။ေနာက္ေက်ာင္းဖြင္႔
ေက်ာင္းမအပ္နိုင္တဲ႔ကေလးနဲ႔ ၊စာတစ္ပိုင္းတစ္စနဲ႔ ေက်ာင္းထြက္ျပီး ကေလးထိန္း၊အိမ္အကူ
လုပ္ရမယ္႔ကေလးေတြကိုျမင္ရေတာ႔ အရမ္းစိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားတယ္။ဒါ
ဆိုျပီး သက္ဆိုင္ရာကိုခြင္႔ျပဳခ်က္ေတာင္
မိပါေလေရာ။ကဲ…ရပ္ကြက္ထဲကေက်ာင္း
စာရင္းေပးနိုင္ပါျပီဆိုျပီးစေခၚ
လို႔(၄၀၀)နီးပါးေလာက္ကုိျဖစ္သြာ
ေက်ာင္းပါျပိဳျပီး ဘုန္းၾကီးလည္းေနစရာမရွိျဖစ္ေတာ႔
လိုက္တာ ကေလးစုစုေပါင္း(၁၈၀)ေယာက္၊အဲ႔ ထဲကမွ (၆၀)ေယာက္ကုိ ဘုန္းၾကီးေထာက္ပံ႔
ေပးျပီးအတန္းေက်ာင္းပုိ႔၊က်န္တဲ
ေဝးလို႔ ေက်ာက္သင္ပုန္းေတာင္မွ အတန္းစံုေအာင္မရွိဘူး။ခဲတံအသစ္
ကေလးေတြလည္း ဒီမွာအမ်ားၾကီး၊ခု ဒကာတို႔လာလွဴမွပဲ ဒီကေေလးေတြ ဗလာစာအုပ္ဒါဇင္
လိုက္စကိုင္ဖူးတာကြ..”မခ်ိတင္ကဲ မိန္႔ၾကားေနတဲ႔ ဦးပဥၥင္းေလးက ေမာသြားေလလားမသိ၊
စကားရပ္သြားသည္။
မနက္ေစာေစာထဲက လာေစာင္႔ေနရွာတဲ႔ကေလးငယ္ေတြ ေနပူ၊ေလပူထဲမွာ ေျမၾကီးကို
ဖင္ခုထိုင္လို႔ မည္မွ်ၾကာေအာင္ပင္ပန္းၾကီးစြာေ
အရျငိမ္ကုတ္ၾကပ္တင္းစြာေနရလို႔ စိတ္အိုက္ေနၾကသည္႔ပံုနွင္႔။တရား
ခ်နဲ႔ အမွ်ေဝ သာဓုေခၚ အလွဴအစီစဥ္တစ္ေလ်ာက္လံုးမွာ ကြ်န္ေတာ္႔စိတ္က ကေလးငယ္ေတြ
ဗိုက္ထဲက တဂြီဂြီျမည္သံမ်ားကိုသာ ၾကားေယာင္ေနသည္။မနက္ေစာေစာ သေရစာေလးမ်ိဳး၊
ထမင္းၾကမ္းခဲ မ်ိဳး စားမွစားခဲ႔ရပါ႔မလား။ကေလးေတြအား
MyanmarYouthDonation Group ေထာက္ပံ႔မည္႔သင္ေထာက္ကူစာေရးကိ
ကိုလက္ခံဖို႔ရာ တန္းစီေစာင္႔စားရင္း လွိဳက္ေမာေနပံုမ်ိဳး။အဖြဲ႕သူ၊
ဒီအေျခအေန၊ဒီျမင္ကြင္းကို ၾကည္႔ရင္းတစံုတစ္ခု ထိရွခံစားမိၾကမွာပါ။
ၾကာဇံေၾကာ္ ကိုေဖာ႔ဗူးေတြနဲ႔ အသင္႔ျပင္ထားျပီး ကေလးငယ္ေတြတစ္ေယာက္ခ်င္းစီးေဝ၍
နဂိုမူလေစာင္႔ခိုင္းထားရတဲ႔ေနရာ
စြာအငမ္းမရ စားေသာက္လို႔၊ကေလးငယ္တစ္ခ်ိဳ႕ကေ
ၾကာဇံေၾကာ္ ေဖာ႔ဗူးကုိ ရင္ခြင္မွာက်စ္က်စ္ပါေအာင္ပုိက္
ေမာင္ငယ္နွမငယ္ေလးေတြအတြက္လား၊
လား“သမီး မစားဘူးလား” ဆိုေတာ႔ “ပာင္႔ အင္း” ဆိုျပီးေခါင္းပဲခါျပရွာပါတယ္။
ျမန္မာလူငယ္ပရပာိတအဖြဲ႔ ရဲ႕တတိယအၾကိမ္ေျမာက္ဘုန္းေတာ္ၾ
မ်ားသို႔ သင္ေထာက္ကူပစၥည္းမ်ား ပံ႔ပုိးလွဴဒါန္းပြဲေလးကေတာ႔ ေအာင္ျမင္ေခ်ာေမာစြာနဲ႔ ျပီးဆံုး
ခဲ႔ပါျပီ။အလွဴနဲ႔ပတ္သတ္ျပီး ၾကည္နဴးပီတိ တစ္စံုတစ္ရာအတြက္ေတာ႔ အဖြဲ႔သားမ်ားကိုယ္တိုင္
ထိရွခံစားလိုက္ရျပီမို႔ မလိုက္ပါနိုင္တဲ႔ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအတြက္ျပန္လည္မွ်ေ
ကြ်န္ေတာ္ရဲ႕အျမင္ ကြ်န္ေတာ႔္ရဲ႕ခံစားမွဳကေတာ႔ “အမွန္တကယ္လိုအပ္ေနတဲ႔ ကြက္လပ္ေလး
မ်ားအတြက္သာ”လို႔ရည္ရြယ္တည္ေထာ
ဦးတည္ေထာက္ပံ႔ေလ်ာက္လွမ္းရမယ္႔ MYD ရဲ႕ေျခလွမ္းမ်ားစြာအတြက္လည္းအင္
စြာလိုအပ္ေနပါေသးတယ္။ျပည္တြင္း၊
ေပးပို႔ကုသိုလ္ယူလွဴဒါန္းၾကေသာ MYD အဖြဲ႔သားမ်ားအားလံုးကုိလည္း အထူးအေလးျမတ္ျပဳ
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။သူငယ္ခ်င္းတို႔
MYD ရဲ႕ေျခလွမ္းမ်ားခိုင္မာအာားျပည္
သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုးကိုယ္စိတ္
ေဗဒါ
